DZIWNE OWOCE RAJSKICH DRZEW

Krzysztof Gil

29.09-12.11.2022

Podobno biblijny Cham jak pisze św. Augustyn, przyszedł na świat, zanosząc się opętańczym śmiechem. Nie urodził się brudny i nie urodził się czarny. Stał się taki z czasem. Przekleństwo albo klątwa Chama to historia o pijanym ojcu i odurzonym patriarchacie. Noe obnaża się w swoim namiocie i podczas gdy pozostali synowie zawstydzeni próbują go zasłonić, Cham nie odwraca wzroku. Wręcz przeciwnie - patrzy i się śmieje, a chichocząc ściera z ucieleśnienia władzy całe sacrum. „Przeklęty Chanaan, niewolnik niewolników będzie”. Tylko dlatego, że Cham zna prawdę, musi stać się tym który kłamie i tylko dlatego, że poznanie czyni go wolnym, musi zostać zniewolony. Cham to nie ciało, które naznacza dziedzicznym piętnem inne ciała, ale mit, który staje się pretekstem systemowego wykluczania. Na przestrzeni wieków syn Noego stał się uosobieniem brudu i zepsucia, a odkupienie jego wyimaginowanych grzechów fundamentem niewolnictwa. Jego potomkami miały być nie tylko wyobrażenia, jak głosiła irlandzka biblia, celtyckie monstra i potwory, ale też społeczności, grupy etniczne i narody.


Śmiech Chama rozsadza zastany porządek, ale paradoksalnie pozwala nam też zszyć rozpadającą się wizję świata. To strategia opowiadania o zapętlających się perspektywach, dwuznacznym ściemnianiu i wybielaniu, ścierających się, ale nie tożsamych kategoriach, takich jak rasa i klasa, nierównościach, imperializmie , ale też emancypacji, która przeobraża się w konsumpcję i gniewie, który staje się pożywką systemu, w który jeszcze niedawno był wymierzony.


Dziwne owoce rajskich drzew to opowieść nie tylko o chamie i chamstwie, ale też rasie i społecznej hierarchii, która jak pisze Przemysław Wielgosz jest jeszcze jednym konstruktem, stworzonym przez kapitalizm by dzielić, tworzyć tożsamościowe antagonizmy i przede wszystkim rządzić. To historia o blackamoore, szekspirowskim Otellu, „białym Murzynie” z powieści Michała Bałuckiego”, black face Virgini Woolf i Moanie, która w jednej ze scen „Czarnej perły” śpiewa:

Dla Ciebie chce być biała/ Bielutka tak jak ty/ Mieć jasne oczy i jasną twarz/ I jasne serce jak ty masz.

fragment tekstu kuratorskiego Ani Batko [cały tekst TUTAJ]

kuratorka: Ania Batko

Krzysztof Gil (ur. 1987, Kraków)

Studiował grafikę na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł magistra
pod opieką dr hab. / prof. ASP Piotra Panasiewicza. Doktorat obroniony w 2018 roku na macierzystej uczelni. Obecnie Wykładowca na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego im Komisji Narodowej w Krakowie.

 

Zajmuje się rysunkiem, malarstwem,instalacją, grafiką warsztatową.
W roku 2016 uhonorowany Stypendium Twórczym Miasta Krakowa. Swoje prace
prezentował w instytucjach i galeriach takich jak: European Roma Institute for Arts and
Culture – ERIAC (Berlin),  BWA Wrocław, BWA Tarnów, Galeria Szara Kamienica
(Kraków), MWW Muzeum Sztuki Współczesnej Wrocław, le e’trangere galeria sztuki Londyn, Akedemie der Kunst Berlin. 

Mieszka i pracuje w Krakowie. 

WGW LOGO COLOR CMYK.jpg

otwarcie wystawy w ramach Warsaw Gallery Weekend 2022

syrenka-czarna.jpg

projekt współfinansuje m.st. Warszawa

 

fot. Bartosz Górka