subskrybuj
  • Black Facebook Icon
©2019 by HOS gallery

JACEK

SEMPOLIŃSKI

(1927 r., Warszawa - 2012 r., Warszawa)

​W czasie wojny uczył się malarstwa w konspiracyjnej szkole im. Konrada Krzyżanowskiego w Warszawie. W 1946 – 1951 studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni m.in. Eugeniusza Eibischa. Po odebraniu dyplomu w 1956 rozpoczął pracę pedagogiczną na macierzystej uczelni. W 1988 uzyskał tytuł profesora.

 

W latach 50 obok malarstwa sztalugowego tworzył scenografie oraz polichromie (m.in.  kamieniczek Nowego i Starego Miasta w Warszawie). Od 2 poł. 50. w jego cyklach przejawiała się inspiracją muzyką, w kolejnych dekadach zwracał się ku pejzażowi, następnie na problematyce malarskiego warsztatu, kładąc nacisk na kwestie koloru, światła i faktury. Od lat 70 tworzył obrazy, które następnie artysta intencjonalnie poddawał destrukcji (m.in. „Twarz”, „Czaszka”, „Wisła” ). W stanie wojennym był zaangażowanym uczestnikiem ruchu kultury niezależnej. Jest laureatem Nagrody im. Jana Cybisa (1977) i Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego (2004).